Dit is les 3 van de 6. De lessen bouwen op elkaar voort, dus je haalt er het meeste uit als je bij het begin start.
Naar les 1: De mijt zelfLes 3 · Varroa
Meten: hoe hoog is de druk?
4 min lezen
Twee kasten naast elkaar, even sterk, zelfde stand, zelfde jaar. Je behandelt ze allebei hetzelfde omdat het juli is. Waarom is dat mogelijk voor allebei de verkeerde beslissing?
Omdat je niet weet hoe erg het is. Twee volken op dezelfde stand kunnen een heel verschillende hebben, door verschillen in broedverloop, in hoeveel er is gezwermd, en door of waarbij mijten van elders binnenkomen. Behandelen op de kalender in plaats van op een meting is gokken met een goede afloop als mogelijke uitkomst.
Meten vervangt de aanpak van het jaar alleen niet. De behandeling kort na de laatste oogst is in Nederland de standaardaanpak, en die staat er niet omdat een meting hoog uitviel maar omdat de eraan komen. Daarover gaat de les over het behandelmoment. Wat een meting je geeft is iets anders: hoe erg het bij dít volk is, of er meer nodig is dan de gewone ronde, op welk volk je extra moet letten, en achteraf of wat je deed heeft gewerkt. Een lage uitkomst is dus goed nieuws en geen vrijbrief.
Er zijn drie gangbare manieren om te meten, en ze meten niet hetzelfde.
De telt de mijten die vanzelf naar beneden vallen, over een periode van enkele dagen. Het volk merkt er niets van en er sterft geen bij. Maar het is de grofste maat: de uitkomst hangt af van hoeveel broed er zit en zelfs van het weer, en dezelfde telling betekent in mei iets anders dan in september.
De neemt een monster bijen, schudt dat met poedersuiker en telt de mijten die loslaten. De bijen overleven het en gaan terug in de kast. Nadeel is dat niet elke mijt loslaat, dus je telt er structureel een paar te weinig.
De doet hetzelfde maar met alcohol, waardoor vrijwel alle mijten loslaten. Dit is de nauwkeurigste van de drie, en de bemonsterde bijen overleven het niet. Voor veel imkers is dat de reden om hem niet te gebruiken; voor anderen weegt een betrouwbaar getal zwaarder dan een monster bijen.
Zo redeneert een ervaren imker over die twee kasten:
- 1.
Dit zie ik: twee volken die er van buiten hetzelfde uitzien, allebei sterk.
- 2.
Dit zegt mij: over de mijtendruk zegt dat niets, want die zie je aan de buitenkant niet.
- 3.
Dit weet ik nog niet: welke van de twee er slechter voor staat, en of er bij een van beide meer nodig is dan de gewone ronde.
- 4.
Daarom controleer ik: bij allebei een monster met dezelfde methode, zodat de uitkomsten vergelijkbaar zijn.
- 5.
Op basis daarvan besluit ik: per volk apart wat er moet gebeuren, in plaats van de hele stand over één kam te scheren.
Even controleren of je het begrijpt
Van de drie gangbare meetmethoden is er één de nauwkeurigste. Welke, en wat kost die je?
Welke uitkomst te hoog is, verschilt per methode en per moment in het seizoen, en de adviezen worden bijgesteld naarmate er meer bekend wordt. Kijk daarvoor naar wat de vergelijking van bestrijdingsmethoden en de actuele richtlijnen zeggen, niet naar een getal dat je ooit ergens hebt onthouden. En meet twee keer: één keer om te weten waar je aan begint, en één keer na afloop om te weten of het heeft geholpen.
Wil je dit tot in de details weten? Lees het volledige artikel: Varroamijt bestrijden: alle methoden voor Nederlandse imkers vergeleken
Maak een gratis account om deze les als afgerond te markeren.