Het drachtverloop en het drachtgat

Je volk groeit in mei als een trein en staat er half juni ineens mager bij, zonder dat er iets veranderd is aan het weer. Hoe kan dat?

Je hebt waarschijnlijk het drachtgat te pakken, en dat is de vervelendste periode van het bijenjaar.

Het aanbod buiten is niet gelijkmatig. In het voorjaar bloeien wilg, fruit en paardenbloem, en dat valt samen met een volk dat hard groeit. Daarna, ergens tussen de voorjaarsbloei en de zomerbloei, valt er een gat: het fruit is uitgebloeid, de linde en de klaver zijn er nog niet. In veel streken valt dat ergens rond half juni, maar er staat geen datum voor: hoe het drachtverloop bij jou loopt, hangt af van je streek, het weer, wat er in de buurt groeit en het jaar zelf.

Dat gat komt op het slechtste moment. Het volk is dan op zijn grootst, met de meeste monden om te voeden, precies wanneer er even niets binnenkomt. Een volk kan dan in enkele dagen zijn hele voorraad opeten. In een slecht jaar sterven volken in juni van honger, met de zon buiten.

Hoe groot dat gat is, verschilt per plek. Waar veel linde staat of veel bermbloei is, merk je er weinig van. In een streek met alleen gras en mais kan het weken duren. Dat is de reden dat een drachtkalender altijd regionaal is, en dat de ervaring van je buurimker meer waard is dan een algemeen schema.

Dat laatste voelt verkeerd, want voeren hoort bij het najaar. Maar een volk dat in juni honger lijdt, is in augustus niet sterk genoeg om winterbijen te maken. Hoe je vaststelt of het werkelijk zo weinig is, gaat de volgende les over. Dat is namelijk lastiger dan het klinkt.