Naar de inhoud
Imkerplein

Dit is les 4 van de 5. De lessen bouwen op elkaar voort, dus je haalt er het meeste uit als je bij het begin start.

Naar les 1: Waarom zij het verschil maakt

Les 4 · De koningin

Een koningin invoeren

3 min lezen

Een invoerkooitje met een suikerprop, tussen twee ramen gehangen
De suikerprop koopt tijd
Een invoerkooitje, een raam met broed en twee koninginnendoppen naast elkaar
Drie manieren om aan een koningin te komen: een kooitje, een raam met jong broed, of een dop.

Je hebt een koningin gekocht om een volk te redden. Je laat haar op een raam lopen. Een dag later is ze dood. Wat ging er mis?

Ze was een vreemde, en een bijenvolk herkent vreemden aan hun geur.

Een volk kent zijn eigen koningin aan haar . Een koningin van elders ruikt anders, en de reactie daarop is geen aarzeling: de werksters kruipen om haar heen tot een dichte bal. Dat ballen kan binnen minuten beginnen, maar het is geen kwestie van minuten. Het kan uren aanhouden, en het eindigt niet altijd met een dode koningin. Vaak wel, of met een koningin die zo beschadigd is dat het volk er niets meer aan heeft. Reken er dus niet op dat het vanzelf goed afloopt.

De oplossing is niet haar verstoppen maar tijd kopen. Daarvoor bestaat het invoerkooitje: een klein kooitje met gaas waar zij in zit en de werksters niet bij kunnen. Ze ruiken haar wel, en die geur wordt in een paar dagen normaal. Aan één kant van het kooitje zit een prop van suikerdeeg. Die vreten de bijen langzaam weg, en tegen de tijd dat ze erdoorheen zijn, is zij geen vreemde meer.

Een paar dingen bepalen of het lukt. Het volk moet echt moerloos zijn, want een volk met een koningin die je niet vond, accepteert nooit een tweede. Het moet niet te lang moerloos zijn, want een volk met leggende werksters weigert bijna altijd. En je laat het kooitje met rust: de bijen eten zich in twee tot drie dagen door de suikerprop heen, en dat is precies de tijd die je wilde kopen. Zelf opendraaien haalt die tijd weg.

Controleer daarna niet te snel. Kijk pas na een week of ze legt, en haal het volk in die week niet uit elkaar. Een pas geaccepteerde koningin is nog fragiel, en de onrust van een inspectie kan het alsnog verkeerd laten aflopen.

Zo redeneert een ervaren imker voordat hij invoert:

  1. 1.

    Dit zie ik: een volk zonder eitjes, zonder open broed en zonder .

  2. 2.

    Dit zegt mij: het is moerloos en het kan zichzelf niet meer helpen.

  3. 3.

    Dit weet ik nog niet: of het al leggende werksters heeft, want dat zou invoeren zinloos maken.

  4. 4.

    Daarom controleer ik: of er meerdere eitjes per cel liggen en of er tussen het werksterbroed zit.

  5. 5.

    Op basis daarvan besluit ik: invoeren met kooitje als dat er niet is, en anders samenvoegen.

Er is nog een route die vaak beter werkt en niets kost: een raam met jong broed uit een ander volk. Het volk kweekt dan zijn eigen koningin op. Dat duurt langer, maar er valt niets te accepteren, dus dat deel gaat vanzelf goed. Eén voorwaarde: haal zo'n raam alleen uit een volk waarvan je zeker weet dat het gezond is. Met broed en verplaats je ook wat er verder in dat volk zit, en dat kunnen ziektekiemen en mijten zijn.

Even controleren of je het begrijpt

Je hebt een koningin ingevoerd met een kooitje en wilt na twee dagen even kijken of het goed gaat. Waarom kun je dat beter niet doen?

Maak een gratis account om deze les als afgerond te markeren.