Wat het vraagt aan tijd

Het is 8 mei en je staat op het punt twee weken naar Italië te gaan. Je hebt één volk. Wat gebeurt er terwijl je weg bent, en wat had je moeten regelen voordat je de deur uitging?

Imkeren kost over een heel jaar gerekend niet bijzonder veel tijd. Het probleem is niet het aantal uren, maar wanneer die uren vallen. In de zwermtijd, grofweg van eind april tot in juli, controleer je elke zeven dagen op zwermcellen. Zeven dagen is geen ronde afspraak maar volgt uit de bijen zelf: een zwermcel is binnen ruim een week klaar, en waarom dat precies zeven dagen oplevert staat in de module over zwermen. Kijk je elke week, dan ben je op tijd. Rek je het op naar tien dagen, dan loop je de kans dat je een keer te laat bent, en dat merk je pas als de helft van je volk verdwenen is.

Een tweede vast blok ligt in augustus en de eerste helft van september: wintervoer geven en varroa aanpakken. Dat kun je niet uitstellen tot het je uitkomt, want het volk kan voer alleen verwerken zolang het warm genoeg is, en de winterbijen die dan geboren worden bepalen of het volk maart haalt.

Daarbuiten is het rustig. Van november tot februari doe je vrijwel niets, en dat is geen luiheid maar de bedoeling: de kast blijft dicht. Oktober en maart vragen een paar losse handelingen.

Wat dit praktisch betekent: als er in mei en juni geen dag in de week is waarop je met enige zekerheid bij je kast kunt zijn, dan is dit niet het goede moment om te beginnen. Dat is geen diskwalificatie, het is een planningsvraag. Veel imkers lossen het op met een afspraak binnen de vereniging, waarbij iemand anders in jouw vakantie kijkt en jij dat later terugdoet. Maar dat regel je vóór je vertrekt, niet vanaf een terras.

Terug naar die 8 mei. Wat er vóór vertrek geregeld moet zijn:

• De zwermcontrole is belegd bij iemand die weet waar hij op let.
• Waar het kon, heb je het volk alvast ruimte gegeven, zodat de druk lager ligt.
• Je vervanger heeft je sleutel, je adres en gezien welke kast welke is.
• Jullie hebben afgesproken wat hij mag beslissen zonder jou, en hoe hij je bereikt als het misgaat.

Dat laatste punt wordt het vaakst overgeslagen. Iemand die niet weet of hij een aflegger mág maken, doet in twijfel meestal niets, en dan sta je alsnog met een vertrokken zwerm.