Achtergrond
Wat honing is, en waarom het uitmaakt bij wie je het koopt
Voor wie zich weleens afvraagt wat er nou eigenlijk in dat potje zit.
Honing is bijenvoorraad
Honing is bloemennectar die bijen hebben verzameld, met hun eigen enzymen hebben verrijkt en zo ver hebben ingedikt dat het niet meer bederft. Het is voorraad voor de winter, wanneer er niets bloeit. Wij nemen daar een deel van over.
Geen twee potten smaken hetzelfde. Welke bloemen er in de buurt stonden, welk seizoen het was en zelfs het weer bepalen de kleur, de geur en de smaak. Honing van een imker uit jouw regio smaakt letterlijk naar wat daar bloeide.
Van bloem tot pot
Nectar verzamelen
Een bij vliegt van bloem naar bloem en zuigt nectar op: suikerwater dat bloemen maken om bestuivers te lokken. Het gaat in haar honingmaag, een apart zakje los van haar gewone maag.
Doorgeven in de kast
Terug in de kast geeft ze de nectar mond op mond door aan een andere bij. Bij elke overdracht komen er enzymen bij die de suikers omzetten. Dat is wat nectar tot honing maakt.
Opslaan in de raat
De bewerkte nectar gaat in de zeshoekige washolletjes van de raat. Op dat moment is het nog vloeibaar en te waterig om te bewaren.
Indikken
Bijen waaieren met hun vleugels boven de open raat, als een klein ventilatiesysteem. Het overtollige water verdampt tot er stroperige, houdbare honing overblijft.
Verzegelen
Is de honing ver genoeg ingedikt, dan sluiten de bijen elk holletje met een laagje was. Pas dan haalt de imker de raat eruit om te oogsten.
Waarom mensen imkeren
Vrijwel geen hobby-imker doet dit voor het geld. Het is vroeg opstaan om de kasten te controleren voordat het te warm wordt, in de gaten houden of de koningin gezond legt, en soms gewoon een tijd bij de kast staan kijken hoe duizenden bijen samenwerken. Een jaarrond ritme van zorgen en wachten, met in de late lente een paar ramen honing als resultaat.
Achter elke pot op deze site zit iemand die zijn eigen kasten kent en kan vertellen wat er dat seizoen bloeide.
Over dat etiket: “EU- en niet-EU-landen”
Op goedkope supermarktpotten staat vaak mengsel van honing uit EU-landen en niet-EU-landen. Dat betekent: honing uit een onbekend aantal landen, samengevoegd tot één partij. Waar het precies vandaan komt, kan niemand in de keten nog navertellen.
Bij controles van zulke grootschalige mengsels wordt regelmatig versnijding met goedkope suikersiroop vastgesteld. Het lijkt op honing en het smaakt zoet, maar het is niet meer wat de bijen hebben gemaakt. Doordat partijen uit veel landen door elkaar lopen, is dat lastig te herleiden.
Bij een imker speelt dat niet: één bron, één volk, te volgen tot aan de kast. Je kunt er simpelweg naar vragen.